به وب سایت بزرگ تک چیز خوش آمدید

گزارش واشنگتن‌پست از شب هراسناک نظامیان آمریکایی در عین‌الاسد – تامین خبر تک چیز | اخبار ایران و جهان

به گزارش تامین خبر تک چیز، روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پُست در گزارشی اذعان کرد کرد که یکسال پیش، نظامیان تروریست آمریکایی در پایگاه عین‌الاسد هدف حمله موشکی تلافی‌جویانه ایران قرار گرفتند و هنوز هم با پیامدهای آن دست به گریبان هستند.

واشنگتن‌پُست در این خصوص نوشت: یک سال از حمله موشکی ایران به پایگاه آمریکا در عراق که در پاسخ به ترور (سردار شهید) قاسم سلیمانی انجام شد، می گذرد. در این حمله هیچ نظامی کشته نشد؛ اما در نهایت ۱۱۰ بازمانده با آسیب مغزی شناسایی شدند. برخی از آنها به بستری طولانی مدت و درمان های فشرده نیاز داشتند. ۲۹ عضو به حدی آسیب دیدند که شایسته دریافت مدال قلب بنفش شناخته شدند.

در این گزارش آمده است: این حمله موجب خشم و درماندگی برخی از سربازان شد و برخی دیگر از بازماندگان هنوز هم در هراس آن شب حمله هستند. حمله ای که به نظر می رسد در غوغای ویروس کرونا و پرمناقشه ترین انتخابات ریاست جمهوری آمریکا به دست فراموشی سپرده شد.

گزارش مذکور در ادامه می افزاید: سرهنگ «جاناتان جردن» (Johnathan Jordan) افسر عملیات واحد نیروی هوایی حاضر در آن شب، می گوید که فکر نمی کند هیچیک از افراد حاضر در شب حمله بدون رنج بردن از آسیب های روانشناختی یا عاطفی بتوانند این رویداد را فراموش کنند.

واشنگتن‌پُست سپس اضافه کرد: تقریباً بلافاصله پس از ترور (سردار) سلیمانی، نیروهای آمریکایی در سراسر خاورمیانه به حالت آماده باش درآمدند. «جاناتان جردن» و رئیس وی یعنی «استاکی کلمن» (Staci Coleman)، طرحی را تهیه کردند که طی آن نیمی از ۱۶۰ هوانورد تحت نظارت آنها با هواپیمای C-۱۳۰ و با هدایت تیم «جاناتان جردن» خارج شوند و نیم دیگر نیز با تیم «استاکی کلمن» بمانند. سرهنگ «جاناتان جردن» می گوید که ما انتظار ویرانی کامل آن نقطه را داشتیم.

به گزارش این روزنامه آمریکایی، «ساموئل لواندر» (Samuel Levander) یکی از خدمه اسکادران هوانوردی عملیات ویژه و مسئول ارزیابیِ لزومِ فرار سریع، می گوید: حتی کارمندان غیرنظامی استخدام شده برای پخت غذا نیز تمایلی به حضور در سر کار خود نداشتند. واحد تحت امر «ساموئل لواندر» بلافاصله شروع به ارزیابی این موضوع کرد که در صورت نیاز به فرار فوری، چه تعداد افراد در هواپیمای CV-۲۲ جای می گیرند.

روزنامه مذکور در ادامه این گزارش می فزاید: در قسمت دیگری از پایگاه، شمار زیادی از نیروهای عملیات ویژه آماده شدند تا با ۳ هواپیما CV-۲۲، هر کدام با ۲۴ صندلی خارج شوند. تیم «ساموئل لواندر» محاسبه کرده بود که آنها حتی می توانند شمار افراد بیشتری را جمع کنند و در نهایت با ۱۹۴ نفر از کشور خارج شوند. «نوال یارنس» (Noal Yarnes) گروهبان ارشد نیروی هوایی آمریکا، به خلبان های تحت نظارت خود گفته بود که با خود ماسک گاز نیز همراه داشته باشند. یکی دیگر از سربازان تصمیم گرفت ویدئویی را ضبط کند تا در صورت رخداد هر اتفاق بدی برای آخرین بار با پسرش صحبت کند. «برایان مودی» (Bryan Moody) عضو تیم کشیک نیروی هوایی به همراه چند تن دیگر و با اطمینان از ایمن بودن پایگاه، با یک کامیون ضد مین مشغول گشت زنی بودند. سایر نیروها در برج های مراقبت، احتمال هرگونه حمله زمینی را بررسی می کردند و تقریباً باقی افراد در جای خود پناه گرفته بودند. هشدار پس از ساعت یک بامداد از بلندگوها به صدا درآمد و از افراد می خواست پناه بگیرند.

این گزارش در ادامه اضافه می کند: اولین موشک در ساعت یک و ۳۴ دقیقه بامداد در فاصله ۱۰۰ یاردی از ماشین «برایان مودی» (عضو تیم کشیک نیروی هوایی آمریکا) منفجر شد و بقایای آن روی ماشین ریخت. «جانسون» به عنوان فرمانده یکی از واحدهای هوایی به همراه سربازان در پناهگاهی بالای زمین جمع شده بودند. این پناهگاه با کیسه های شِنی و بتُنی پوشانده شده بود. او هیچ خاطره ای از ۳ انفجار اول ندارد. او می گوید که انفجار سوم برای مدت کوتاهی وی و دیگر سربازان را در پناهگاه بیهوش کرده بود. انفجاری تقریباً در ۷۰ یاردی پناهگاه. انفجار چهارم در فاصله ۳۰۰ یاردی بود و ۴۰ ثانیه بعد موشک های پنجم و ششم روی دادند؛ یکی با فاصله ۱۲۰ یاردی و دیگر ۶۰ فوتی. در نقاط دیگری از پایگاه احتمال آتش سوزی وجود داشت.

واشنگتن‌پُست تأکید کرد: در درنگی از پرتاب موشک ها، مودی و دستیارش «داونپورت» فرصت داشتند تا به مکان امن تری بروند. آنها با اتومبیل، خود را به نقطه ای مشرِف به یک فرودگاه خالی رساندند. چراغ ها را خاموش کردند و منتظر ماندند. یک موشک در فاصله ۱۵۰ فوتی آنها مفجر شد. در فاصله بین حملات، تیم مودی برای بررسی و کمک به پایگاه ها رفتند. دو سرباز گرفتار در برج نگهبانی به دلیل شدت شعله های آتش ناشی از انفجار موشک قادر به پایین آمدن نبودند.

این گزارش می افزاید: پس از پایان حملات برای چندین ساعت تقریباً هیچ حرکتی در پایگاه وجود نداشت. لواندر می گوید که CV-۲۲ در اوایل صبح بر فراز پایگاه پرواز کرد؛ اما تقریباً هیچیک از افراد سنگرهای خود را ترک نکرده بودند. او و چند تن از هم‌تیمی‌هایش بعدها به خاطر تلاش هایشان نشان های متمایز پرواز را دریافت کردند. سربازان حتی پس از اعلام وضعیت سفید در ترک پناهگاه ها تردید داشتند. برخی گریه می کردند، برخی با خود حرف می زند و برخی هم استفراغ می کردند. جانسون به عنوان پزشک پرواز پرسید که آیا کسی به مراقبت پزشکی احتیاج دارد؟ احدی پاسخی نداد. همین باعث شد که گزارش ابتدایی صدمات پنتاگون که بعداً توسط ترامپ اعلام شد، صفر گزارش شود. جانسون می گوید: تقریباً همه افراد علایم آسیب مغزی داشتند؛ اما آن علایم در مقایسه با آنچه ما تمام شب گذراندیم، ناچیز بود.

در پایان گزارش روزنامه آمریکایی واشنگتن‌پُست آمده است: سپس سربازان مورد آزمایش قرار گرفتند. بیمارانی با علایم برجسته از عراق خارج شدند. جانسون دچار آسیب مغزی شد و هفته ها در آلمان تحت درمان های فیزیوتراپی، گفتار درمانی، کاردرمانی، حرکات چشمی و مراقبت های روانی قرار گرفت. داونپورت و مودی گفتند که هیچ صدمه ای ندیدند و از سرعت خروج نیروهای آمریکا تعجب کرده بودند. داونپورت پیرامون اینکه برخی از افراد حتی نمی دانند که چنین اتفاقی افتاده ابراز ناامیدی کرده بود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code